Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

چرا بچه ها دعوا ميكنند؟

چرا بچه ها دعوا ميكنند؟

دعوا كردن يك حقيقت زندگي در مواقعي است كه بچه ها با هم هستند. يك سري از عوامل باعث دعوا ميشوند كه عبارتند از : خلق و خو ، محيط ، سن و مهارتها. شما ميتوانيد روي اين عوامل كار كنيد تا از ميزان دعوا در خانواده تان بكاهيد.

 

- عوامل بنيادي دعوا :

دعوا در بين بچه ها يك امر رايج استكه شكل هاي مختلفي دارد. ولي يك خبر خوب وجود دارد: دعوا كردن با رشد كودكان و بهبود عملكرد هاي اجتماعي آنها كم ميشود. در واقع دعوا و اينكه شما چگونه آن را سر و سامان دهيد حتي ميتواند به رشد اجتماعي كودكان كمك كند.

كليد كم كردن دعواي كودكان كاري است كه شما وقتي آنها دعوا نميكنند انجام ميدهيد. اين مساله شامل شكل دادن مهارتهاي احساسي و اجتماعي كودكان و همچنين كمك كردن به آنها براي يادگيري خوب بازي كردن ميباشد.

دعواي بين كودكان به دليل تركيبي از موارد زير است:

  • خلق و خو
  • محيط
  • سن و ميزان مهارت

 

- چگونه خلق و خو موجب دعوا ميشود؟

به نظر ميرسد كه بعضي از بچه ها بيش از بقيه دعوا ميكنند. اين مساله ميتواند به دليل خلق و خوي آنها باشد.( بخشهاي مادر زادي شخصيت كه باعث ميشود آنها رفتار پرخاشگرانه داشته باشند)

انسانها به طور طبيعي يك وجه پرخاشگري دارند كه دعوا كردن يك روش طبيعي براي بيان آن است. بعضي از افراد سريعتر از ديگران عصباني ميشوند و يا قدرت كمتري براي كنترل عصبانيت خود دارند. حتي در بين بزرگسالان رسيدن به يك راه حل مناسب بدون متوسل شدن به يك رفتار نادرست خيلي آسان نيست ، پس تصور كنيد چقدر براي كودكان سخت تر است.

بچه ها بطور مادرزادي نميدانند كه چگونه بايد اختلافاتشان را حل كنند. ولي همه آنها مهارتهاي لازم براي كاهش دعوا را ياد ميگيرند.

 

- چگونه محيط موجب دعوا ميشود؟

كودكان با ديدن و تقليد از رفتار ديگران در اطرافشان ياد ميگيرند كه چگونه اختلافها را درك كنند. بنابر اين اگر كودكان ببينند كه شما اختلافاتتان را به گونه اي مثبت سر و سامان ميدهيد ، ياد ميگيرند كه اينگونه رفتار كنند كه به آن الگوي رفتاري مناسب ميگويند. كودكان رفتار نادرست را نيز به همين صورت ياد ميگيرند. اگر شما تمايل داريد با تنبيه بدني كودكتان را تربيت كنيد ، او نيز به احتمال بيشتري خواهر ، برادر ، دوست و يا حتي شما را خواهد زد. احتمال دعوا كردن كودكان زياد است اگر :

  • دايما افراد را در حال پرخاشگري نسبت به هم ببينند. بخصوص والدين ، خواهر و برادر هاي بزرگتر و دوستانشان.
  • بتوانند هر چيزي را كه ميخواهند با فشار و دعوا بدست آورند.
  • والدينشان محدوديتهاي ثابتي را براي دعوا و پرخاشگري قرار ندهند.
  • خشونت زيادي در تلويزيون ، فيلم و بازي هاي كامپيوتري ببينند.

كودكان اين موارد را از سنين پايين ياد ميگيرند. ولي ممكن است قبل از 2 سالگي آنها را نشان ندهند. حتي ممكن است شما متوجه خشونت در كودكان 3 ساله تان نشويد.

 

- چگونه سن و مهارت موجب دعوا ميشود؟

روشي كه كودكان اختلافاتشان را كنترل ميكنند با توجه به سن و سطح مهارتشان تعيين ميشود. رفتار پرخاشگرانه در كودكان كوچكتر رايج تر است كه اين مساله با بزرگ شدن آنها و ياد گرفتن راههاي بهتر براي حل مشكلات تغيير ميكند.

 

 

سن

رفتار

زير 2 سال

  • بر سر وسايل مثل اسباب بازي دعوا ميكنند و وقتي چيزي كه ميخواهند را از آنها بگيرند عصبي ميشوند.
  • براي بدست آوردن نوبت جر و بحث ميكنند و هنوز دلايل وجود قوانين و دستورالعمل ها را نميدانند.
  • توانايي استدلال با كودكان ديگر را ندارند و نميتوانند احساسات خود را بيان كنند. بنابر اين بيشتر از رفتارهاي بدني مثل هل دادن براي نشان دادن عصبانيتشان استفاده ميكنند.

4-3 سال

  • آغاز همكاري ، تقسيم كردن و نوبت گرفتن كه همگي در نهايت باعث دعواي كمتر ميشود.
  • هنوز به حمايت ، ياد آوري و بازخورد مثبت نياز دارند.

 

7-5 سال

  • شروع به تسلط يافتن بر مهارتها از جمله تقسيم كردن ، گرفتن نوبت ، توافق و صحبت كردن درباره مسايل.
  • مشكلات خود را بدون دخالت بزرگسالان حل ميكنند گرچه هنوز به تشويق نياز دارند.

12-8 سال

  • تمايل بيشتر به شكايتهاي كلامي نسبت به كودكان كوچكتر.
  • درحال اجتماعي تر شدن. معمولا در فعاليتهاي گروهي كه شامل همكاري ، مذاكره و توافق ميباشد شركت ميكنند.

 

 

والدين چه احساسي دارند

دعوا كردن ممكن است از سنين نوپايي شروع شود. اگر احساس ميكنيد با دعواي كودكتان در كشمكش هستيد، شما تنها نيستيد. دعوا كردن علت رايج مراجعه خانواده ها براي گرفتن كمك هاي تخصصي است. حتي جر و بحث هاي جزيي ممكن است استرس زيادي به والدين وارد كند.

 

والدين بيان ميكنند كه ميخواهند دعواي كودكان را كنترل كنند زيرا:

  • كودكان مهارتهاي اجتماعي لازم براي تشكيل روابط را پرورش ميدهند.
  • بچه ها به خوبي با هم بازي ميكنند.
  • بچه هاي كوچكتر محافظت ميشوند.
  • حسادت كنترل ميشود

اگر دعواي كودكتان بصورت مداوم و همراه با خشونت هاي فيزيكي است و شما را بسيار متاثر كرده است ميتوانيد براي مشاوره به يك متخصص مطمئن مثل روانشناس مراجعه كنيد.

 

تحقيقات نشان ميدهد :

  • پسر ها و دختر ها در سنين يكسان ولي به شيوه اي متفاوت دعوا ميكنند.
  • هر چه فاصله سني خواهر و برادر ها كمتر باشد ، احتمال دعوا كردن آنها بيشتر است.
  • والدين مقصر نيستند ولي مؤثر هستند. مقدار دعواي كودكان متأثر از شيوه اي است كه والدين آنها رفتار ميكنند.
  • كودكان هنگامي بيشتر دعوا ميكنند كه احساس كنند خوب و مهم تلقي نميشوند. اگر آنها احساس طرد شدگي يا گناه كنند به احتمال بيشتري نسبت به خواهر و برادر هاي خود رفتار پرخاشگرانه نشان ميدهند.

 

 

*بعضي مواقع توجه زياد والدين ممكن است دعوا كردن را تقويت كند. اگر شما توجه بيش از حد به دعواي كودكان نشان دهيد ، ممكن است رفتار پرخاشگرانه آنها را تقويت كند. فهميدن اين مساله كه كي بايد دخالت كنيد بسيار مهم است.

 \

منبع: raisingchildren.net.au

گرد آوردنده و مترجم: نیره غلامپور

 دانشجوی دکترا روانشناسی

  • تاریخ: شنبه 9 آذر 1398 - 18:18
  • نویسنده: مدیریت
  • صفحه: وبلاگ
  • بازدید: 50

ارسال نظر

خوش آمدید

nayereh gholampour


نیره غلامپور

....
دانشجو دکترای تخصصی روانشناسی
روانشناس کودک و نوجوان
مدرس دانشگاه
برگزار کننده کارگاه های تخصصی
تلفن جهت گرفتن وقت مشاوره: ۳۸۲۰۷۰۷۴

آمار

  • بازدید امروز: 28
  • بازدید دیروز: 15
  • بازدید کل: 1187

نیمکت سایت آموزشی ایران قدرت گرفته از سایت نیمکت - شما هم سایت خودتان را بسازید